Sługa dwóch panów,
czyli koniecznie coś z tym trzeba zrobić

Gdy w 1993 roku zostałem dyrektorem zespołu szkół zawodowych miałem jednego szefa. Był nim kurator oświaty. On nie tylko mnie powołał, nadzorował moją pracę i podległych mi nauczycieli, ale także dawał pieniądze na płace i na wszystkie pozostałe koszty działalności szkoły. Sytuacja była klarowna – wiadomo było, że kto płaci ten wymaga. Ale w tym czasie prowadzenie przedszkoli, a niedługo potem szkół podstawowych, państwo przekazało samorządom gminnym.
W połowie lat dziewięćdziesiątych tytułem eksperymentu przekazano prowadzenie szkół ponadpodstawowych samorządom wielkich miast działających na prawach powiatów. Od 1 stycznia 1999 roku na mocy ustawy państwo przekazało niemal wszystkie szkoły ponadpodstawowe samorządom powiatowym. I tak zaczęła się era dwuwładzy. Dyrektorzy szkół, już wszystkich, mieli nad sobą dwa „organy”: ten, który dawał na wszystko pieniądze i od którego zależał rzeczywisty los szkoły i zatrudnionych w niej osób – zwany „organem prowadzącym” i ten drugi – nazwany „organem nadzoru”, czyli urząd kuratora oświaty. Jako że swą misję dyrektorowania zakończyłem w 2005 roku dobrze wiem, jak to jest być „sługą dwóch panów”.
Więcej >>

W edukacji bez strategii ani rusz

rozmowa z MIKOŁAJEM HERBSTEM, doktorem nauk ekonomicznych, adiunktem w Centrum Europejskich Studiów Regionalnych i Lokalnych, członkiem Zespołu Doradców Strategicznych Prezesa Rady Ministrów.
Więcej >>

Poznajemy dzieje Ziemi

Rozpoczął się konkurs edukacyjny o tematyce paleontologicznej pod nazwą „Poznajemy dzieje Ziemi” adresowany do uczniów i nauczycieli przedszkoli, szkół podstawowych i gimnazjów z całej Polski, którego organizatorami są Stowarzyszenie Delta z Ostrowca Świętokrzyskiego i redakcja „Gazety Szkolnej”.
Więcej >>

E-edukacja - za i przeciw

Poszukiwanie nowych rozwiązań edukacyjnych należy do stosunkowo trudnych zadań. Napotykamy bowiem na opór z wielu stron. Zbudowanie doskonałego narzędzia, zmiana mentalności beneficjentów, pokonanie przeszkód formalnych to zaledwie kilka elementów z jakimi trzeba się zmierzyć. Ostatnio coraz częściej mówi się o przemyślanym wykorzystaniu nowych technologii w edukacji. Forsuje się ideę e-learningu. Jednak całe to myślenie o nowoczesnej edukacji w Polsce odbywa się nie bez wielkiego trudu. Dlaczego? Czyżbyśmy nie chcieli zmian? A może tradycyjnie na przeszkodzie stoi brak pieniędzy? A może po prostu brak nam pomysłów na ten typ edukacji?
W publikacjach dotyczących kształcenia z udziałem nowoczesnych technologii –komputera pojawiły się terminy: e-learning, blended-learning, m-learning, d-learning, edukacja on-line, kształcenie na odległość. Nie wymieniłam tu naturalnie wszystkich, ale te reprezentatywne. Upraszczając znaczenia wszystkich tych terminów można powiedzieć, że korzystają one z komputerów osobistych, CD-romów i internetu, telefonów komórkowych itd. i pozwalają kształcić się samodzielnie poza salą lekcyjną. Ową formę kształcenia stojącą w opozycji face to face określa się mianem kształcenia na odległość oraz kształcenia on-line, a także po prostu e-learningiem.
Więcej >>

Biedni nie są głupi – zdolni nie muszą być bogaci,
czyli o selekcji w polskiej szkole

Od czasu opublikowania w „Dzienniku” serii artykułów na temat selekcji uczniów w szkole (8 i 9 września br.), polskie społeczeństwo ogarnęła istna histeria. Nie zwracając uwagi na tendencyjność i brak obiektywizmu dziennikarzy piszących o tym problemie, politycy bezkrytycznie podchwycili hasło „segregacja w szkole” głównie po to, by manifestacyjnie obnosić się przed widzami, słuchaczami i czytelnikami ze swoją społeczną wrażliwością.
Więcej >>

Rodzice wobec zagrożeń dzieci w internecie

Na przełomie sierpnia i września 2008 roku TNS OBOP zrealizował na zlecenie Fundacji Dzieci Niczyje oraz Fundacji Grupy TP badania dotyczące wiedzy, doświadczeń i postaw rodziców wobec zagrożeń związanych z korzystaniem przez dzieci z internetu „Rodzice wobec zagrożeń dzieci w internecie”. W badaniu zrealizowanym metodą wywiadów telefonicznych udział wzięło 500 rodziców dzieci w wieku 7–17 lat. Wyniki badań zaprezentowane zostały 19 września podczas II Międzynarodowej Konferencji „Bezpieczeństwo dzieci i młodzieży w internecie” (info: www.saferinternet.pl)
Więcej >>

Co zrobić w szkole z agresywnym uczniem?

Zachowania agresywne to szybka metoda pozbycia się stresu, są łatwe do wykonania. Młodzież korzysta z nich, ponieważ nie zna innych metod radzenia sobie z trudnościami. Szkoła, realizując obowiązek włączenia rodziców (przez radę rodziców) do tworzenia szkolnego programu wychowawczego, powinna uwzględnić psychologiczne aspekty pojawiania się agresji. Nie chodzi o to, by usprawiedliwiać niewłaściwe zachowania młodzieży, lecz po poznaniu podłoża niektórych reakcji stworzyć program przeciwdziałania im.
Więcej >>

Czy wolno będzie jeszcze kochać dzieci?

Na zdrowy, kaszubski rozum walka z pedofilią to sprawa oczywista i prosta. Kastrować pedofilów! No, może nie od razu chirurgicznie, wystarczy przymusowe połykanie tabletek, po których facet „nie może”. Jak to zwykle bywa problem znany i nienowy pod wpływem bulwersującego opinię publiczną, ujawnionego, jednostkowego zdarzenia na kilka dni staje się tematem numer jeden, nie tylko dla mediów, ale także dla polityków, zwłaszcza tych, którzy „wstrzeliwując się” w wyczuwane nastroje obywateli mają nadzieję na zdobycie kolejnych punktów w rankingu popularności.
Więcej >>

EDUNEWS.PL - WAŻNE ŹRÓDŁO WIEDZY DLA POLSKICH EDUKATORÓW

„Sprawy warszawskie – w warszawskich
gazetach szkolnych” - KONKURS

Jak dobrze bawić się we własnym mieście

Wraz z upływającymi wakacjami warto zastanowić się, jak zagospodarować letnie dni dzieciom, tak aby mogły one spędzić ten czas wesoło, zdrowo, bezpiecznie i z pożytkiem dla siebie. Jak co roku, Warszawa oferuje każdemu uczniowi, który pozostanie w mieście, czy to przez całe dwa miesiące czy krócej, szeroką i atrakcyjną ofertę zajęć, zabaw i imprez.
Więcej >>

Nim sześciolatki pójdą do szkoły

Przewidując zainteresowanie tematem „Sześciolatki w szkole”, zaplanowano Warszawskie Forum Oświatowe w obszernej auli Instytutu Głuchoniemych im. Jakuba Falkowskiego przy Placu Trzech Krzyży. Istotnie, frekwencja dopisała. W słoneczną sobotę, 10 maja, przyszło ponad 170 osób. Poza stałymi uczestnikami, dyrektorzy i nauczyciele z przedszkoli i szkół, warszawscy radni, pedagodzy i psychologowie z poradni, samorządowcy, liderzy organizacji pozarządowych, wizytatorzy, doradcy, a nawet rodzice.
Spotkanie wyjątkowe, bo jeśli dobrze pamiętam, zdarzało się, że wpadali na Forum wiceministrowie, ale po raz pierwszy od początku do końca był z nami urzędujący, zapracowany minister edukacji.
Więcej >>

Młodzi – autoportret i szkice z wyobraźni dorosłych

W okresie od października 2007 roku do maja 2008 roku zespół naukowców pod kierownictwem prof. Barbary Fatygi prowadził projekt badawczy pn. „Warszawskie badania stylu życia młodzieży. Narkotyki w kulturze młodzieży miejskiej”. Jego inicjatorem był prezydent Warszawy ds.edukacji Włodzimierz Paszyński. Prowadzone badania dotyczyły uzależnień młodzieży od narkotyków i miały być okazją do refleksji nad źródłami zjawisk patologicznych wśród młodzieży.

Jak mówi prof. B. Fatyga, kierownik badań. - Miały one pokazać, w jaki sposób i pod wpływem jakich czynników stawiane są diagnozy, bo przecież zanim zacznie się zwalczać narkomanię młodzieżową, trzeba najpierw to zjawisko zdiagnozować. - Chcieliśmy przyjrzeć się, kto kształtuje poglądy na temat młodzieżowej narkomanii i jaki sposób odnoszą się do tego zjawiska wszyscy zaangażowani w nie partnerzy społeczni – tłumaczy prof. Fatyga. Przy okazji badań prowadzący starali się zdiagnozować również rozmiary zjawiska narkomanii. – Jednak to nie była najważniejsza kwestia w tych badaniach – zastrzega prof. Fatyga. – Najważniejsze było poszukiwanie odpowiedzi na pytanie, jak się przygotowuje diagnozy i jak wyglądają młodzieżowe style życia w chwili obecnej. Nie mniej ważne było również pytanie, które elementy stylu życia młodych ludzi mogą w ostateczności doprowadzić do uzależnień czy do prób eksperymentowania z narkotykami i innymi substancjami psychotropowymi – wyjaśnia kierownik badań. Podjęto również próbę zdiagnozowania kompetencji osób dorosłych, które pracują z młodymi ludźmi, podejmują dotyczące ich decyzje i/lub wypowiadają się publicznie na ich temat, a przede wszystkim organizują i realizują działania profilaktyczne w środowisku młodzieży warszawskiej. Wyniki badań wraz z obszerną ich analizą zostały zaprezentowane w formie raportu, z którego treścią można zapoznać się na stronie Urzędu Miasta. W artykule zostały zaprezentowane jedynie najważniejsze, zdaniem autorki, kwestie odnoszące się do przedstawionej w raporcie tematyki.
Więcej >>

Wszyscy jesteśmy pasjonatami

Z BEATĄ WIŚNIEWSKĄ-TOMCZAK, dyrektorką Zespołu Szkół nr 16 STO w Warszawie rozmawia Agnieszka Mączyńska-Dilis.

Szukając “Przepisu na dobrą szkołę” postanowiliśmy tym razem zwrócić się w stronę szkolnictwa niepublicznego. Zespól Szkół nr 16 STO ma już długą tradycję i ustaloną renomę. Czy mogłaby Pani zdradzić nam jej tajemnicę?
Nie jestem pewna, czy poszukiwania te zostaną zwieńczone pełnym sukcesem, bo przepisów na szkołę jest dokładnie tyle, ile szkół. Uniwersalnych prawd ani recept w tym przypadku nie uda się znaleźć. Mogę natomiast opowiedzieć o naszych osobistych pomysłach i doświadczeniach, o tym, co robiliśmy, żeby pomysł na szkołę zrealizować.
Więcej >>

Rozwijanie twórczości na matematyce

Stu kilkudziesięciu nauczycieli matematyki z Warszawy i okolic spotkało się na jednodniowej konferencji pod hasłem „Rozwijanie twórczości na matematyce”. Konferencja połączyła we współpracy kilka instytucji. Doradcy metodyczni matematyki z Warszawy wspólnie z Oddziałem Żoliborskim SNM zaplanowali ją na rok 2007/08. W tym czasie powstał nowy Oddział Warszawski SNM i sprawa nabrała większego impetu, było już nas więcej, a główne wsparcie konferencji dało Mazowieckie Samorządowe Centrum Doskonalenia Nauczycieli.
Więcej >>

Rady Rodziców po roku

Jak minął rok? Takie pytanie zadajemy po roku działania Rad Rodziców według nowego prawa. Ciekawi jesteśmy, jak w Państwa szkołach funkcjonuje Rada Rodziców, jak układają się jej relacje z dyrekcją szkoły i radą pedagogiczną? Jak Rada Rodziców buduje swoje relacje z całą szkolną społecznością rodziców?
Przypomnijmy: pod koniec poprzedniego roku szkolnego weszły w życie zmienione zapisy ustawy o systemie oświaty wprowadzające obligatoryjność Rad Rodziców w szkole. Do istniejących w poprzednich uwarunkowaniach prawnych kompetencji opiniodawczych oraz wnioskodawczych – Rada Rodziców może opiniować wszystkie sprawy szkoły, w tym zestaw szkolnych programów i podręczników, wprowadzenie do szkolnego programu nauczania dodatkowych zajęć edukacyjnych, projekt oceny dorobku zawodowego nauczyciela, projekt planu finansowego przygotowanego przez dyrektora szkoły, wniosek o podjęcie w szkole działalności przez stowarzyszenia lub organizacje, program i harmonogram poprawy efektywności kształcenia i wychowania szkoły, jeśli organ nadzoru poleci dyrektorowi opracowanie takiego; może występować z wnioskiem o ocenę pracy nauczyciela, wnioskować powstanie rady szkoły czy też wspólnie z radą pedagogiczną wnioskować o nadanie imienia szkole – nowe prawo dało Radzie Rodziców kompetencje stanowiące.
Więcej >>